Afgelopen maandag stond in het teken van zo veel mogelijk schuim uit het zwembad zien te krijgen. Terwijl de pomp vrolijk stond te draaien, ging Sunday enthousiast aan de slag om een stuk grond om te spitten. Het plan was om daar een cementvloer te storten. Dat ging prima… tot hij ineens een waterpijp raakte. Oeps. Gelukkig bleef de schade beperkt en hoefde er “slechts” een stukje pijp vervangen te worden.Dat betekende wel dat Sebastiaan en ik opnieuw richting George moesten voor onderdelen, en voor we het wisten waren we weer een paar uur verder. Maar goed, na wat sleutelwerk kon de pijp vervangen worden, de pomp weer aan, en konden we verder met het grote schuim-schep-avontuur. En ja hoor, uiteindelijk is het gelukt: het zwembad was weer schuimvrij.
Toen viel het kwartje. Ik kwam erachter dat ik niet één, niet twee, maar acht keer de aanbevolen hoeveelheid reinigingsmiddel in het zwembad had gegooid. Het verschil? Eén nulletje. Ik had 5.000 liter gelezen, terwijl er 50.000 liter stond. Hahaha… nou ja, de gevolgen hebben we geweten. Die fout maak ik in elk geval niet snel nog een keer.
Ik Deze week is Sebastiaan verder gegaan met het bouwen van het afdak bij het zwembad. Zodat we straks heerlijk in de schaduw kunnen zitten terwijl we de kinderen in de gaten houden. Het begint al echt vorm te krijgen en het ziet er veelbelovend uit.
De kinderen mogen in groepjes van acht tegelijk zwemmen. Er gaat een timer aan en elk kwartier wisselen de groepjes. Natuurlijk zouden ze het liefst de hele dag in het water liggen, maar dat is simpelweg te druk voor zo’n klein zwembadje. Gelukkig hadden we voor de momenten dat ze niet mochten zwemmen weer allerlei leuke, creatieve activiteiten bedacht.
Zo heb ik voor ieder kind een eigen map aangeschaft. Als ze een kleurplaat af hebben, kunnen ze die daarin bewaren want van kleuren krijgen ze nooit genoeg. Om de mappen te personaliseren mochten ze hun naam op de voorkant plakken met foamletters en dat leverde weer prachtige creaties op.
De naughty list begint ondertussen ook aardig te groeien. Morgen zal er toch echt weer een “vergadering” gehouden moeten worden, want de ernst ervan lijkt nog niet helemaal door te dringen. Het blijft een uitdaging om zo’n grote groep kinderen in het gareel te houden.
Dan is er nog een tweede video, van gisteren, toen ik met Boeboe, Loela en Saint Laurent naar het strand ben geweest. Die kan ik helaas niet delen met de groep van alle moeders, omdat de andere kinderen dit niet mogen weten. Ik kan tenslotte niet iedereen meenemen. Ik heb een extra zwak voor deze drie jochies. Zij waren de eersten die twee jaar geleden bij mij binnen kwamen wandelen en door de jaren heen is er een sterke band ontstaanAls ze bij het centrum zijn, is er eigenlijk weinig ruimte voor echte quality time. Het is er altijd druk. Juist daarom is het zo fijn om ze af en toe mee te nemen, even weg van alles, zodat we weer echt kunnen connecten.
We begonnen bij Victoria Bay, maar de zee was daar zo ruig dat ik er eerlijk gezegd behoorlijk nerveus van werd. Het blijft een verantwoordelijkheid om deze kinderen weer veilig thuis te brengen. Daarom zijn we daarna naar de rivier gegaan, al vonden zij dat toch wat minder spannend. Dus zijn we weer terug naar zee gegaan, naar Leentjiesklip, waar het iets overzichtelijker is. Daar hebben we heerlijk in zee gezwommen. Het water is op dit moment zó fijn dat ik zelf ook veel tijd in het water heb doorgebracht dat gebeurt niet gauw want ik vind het water al gauw veel te koud maar momenteel is de temperatuur top.
Als afsluiter zijn we nog naar het Fairy Knowe Hotel gegaan. Daar konden ze zwemmen in het zwembad én in de rivier, en natuurlijk sloten we de dag af met een patatje. Al met al een avontuurlijke dag vol verschillende locaties. Weer een mooie herinnering om te koesteren.
